Bohr (pierwiastek)


 

Zobacz też:
Sg - Bh - Hs
Re
Bh
 

Ważniejsze dane
Nazwa, symbol, l.a.* Bohr, Bh, 107
Własności metaliczne metal przejściowy
Grupa, okres, blok 7 (VIIB), 7, d
Masa atomowa 264 u
Konfiguracja elektronowa Rn5f146d57s2
e- na poziom energetyczny 2, 8, 18, 32, 32, 13, 2
Stopień utlenienia bd
Stan skupienia bd
Elektroujemność bd (Pauling)
bd (Allred)
Najbardziej stabilne izotopy*
izotop wyst. o.p.r. s.r. e.r. MeV p.r.
262Bh {syn.} 0,102 s α 10,420 258Db
264Bh {syn.} 0,440 s α 9,970 260Db

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,
użyte są jednostki SI i warunki normalne.

*Wyjaśnienie skrótów:
l.a.=liczba atomowa
wyst.=występowanie w przyrodzie,
o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,
s.r.=sposób rozpadu,
e.r.=energia rozpadu,
p.r.=produkt rozpadu,

Bohr (Bh, łac. bohrium), wcześniej o nazwie Unnilseptium (Uns) - pierwiastek chemiczny, metal przejściowy. Nazwa pochodzi nazwiska duńskiego fizyka Nielsa Bohra.

Historia

Został pierwszy raz wytworzony w 1976 roku przez Rosjan pod kierownictwem Y. Ogenessiana w Połączonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej. Wytworzono tam izotop 261Bh z okresem półrozpadu około 10 ms. Atomy bohru uzyskano przez bombardowanie 204Bi jądrami 54Cr.

W roku 1981 niemiecki zespół naukowców kierowany przez P. Armbrustera i G. Münzenberga w Darmstadt dokonał innej przemiany jądrowej i uzyskał izotop 262Bh.

Niemcy zaproponowali nazwać go nielsbohr, aby uhonorować Nielsa Bohra, a Rosjanie chcieli nadać mu nazwę dubn. Kontrowersje wokół nazwy pierwiastka 107 doprowadziły do wprowadzenia nazwy tymczasowej Unnilseptium.

W roku 1994 komitet IUPAC, zaproponował nazwanie pierwiastka 107 na cześć Bohra. W roku 1997 międzynarodowa społeczność nadała mu dzisiejszą nazwę.


Zalążek artykułu To jest tylko zalążek artykułu związanego z chemią. Jeśli możesz, rozbuduj go.


Commons